“Ikke zelf doen” is een uitspraak die zomaar van Kleine Ooievaar had kunnen komen en die herkenbaar is voor peuters. Kleine Ooievaar zit op de rots en wil wormpjes eten. Van zijn moeder moet hij dat met een slab om en met een vork en mes doen, maar hij heeft zo’n trek! Daarom besluit hij zelf wormpjes te gaan zoeken, dat kan hij best. Maar kan hij al vliegen? En wat nu als alles op een worm lijkt? En wie zijn al die dieren waarvoor zijn moeder heeft gewaarschuwd?

Vormgeving en illustraties
De kleurrijke, vrolijke illustraties in dit hardcoverprentenboek zijn gemaakt door Henk van der Gugten. Op elke pagina zijn wormen te zien, waardoor er tijdens het lezen ook een leuk zoekspelletje gespeeld kan worden. De afbeeldingen zijn hilarisch. Zo zie je Ooievaar op de grond vallen en hem hard trekken aan de snorhaar van een leeuw.

Taalgebruik
Het verhaal bestaat uit allerlei rijmende coupletten van vier regels. De tweede en de vierde regel rijmen op elkaar. Het rijm is echter niet altijd even sterk. Woorden worden soms langer gemaakt of juist ingekort om het rijm passend te krijgen. Bijvoorbeeld: “Is hij maar klein, is groot zijn dan pas echt belan-ge-rijk?” En: “’Ik denk het niet,’ lacht Ooievaar. En hij kijkt heel tevree.” Ook lijkt het alsof soms overbodige zinnen worden toegevoegd om een couplet vol te krijgen.

Christelijke karakter
Uit het boek blijkt geen expliciete christelijke boodschap.

Bijzonderheden
Het boek bevat lessen over durven proberen, vallen en weer opstaan.

Doelgroep
Het verhaal is geschikt om voor te lezen voor peuters en kleuters. De vrolijke afbeeldingen en het herkenbare thema zullen ongetwijfeld voor gelach zorgen.

Leesbeleving en leesplezier
Het boek wist mij en mijn kinderen niet echt te pakken. Het idee dat Ooievaar allerlei dingen voor wormen aanziet, zoals de slurf van een olifant, is humoristisch. Door de gekozen vorm komt dat echter minder goed uit de verf. Het rijm voelt gekunsteld en leidt daardoor af van het verhaal. Het boek zou naar mijn mening sterker zijn geweest als het rijm was weggelaten.

MvG