Boekdetails

Steeds minder mij

  • Auteur: Liesbeth van Binsbergen
  • Jaar van uitgave: 2011
  • Prijs: 11.50
  • Pagina's: 251
  • Uitgeverij: Columbus
  • ISBN: 978 90 8543 1725

 

Een indringend verhaal over een perfectionistisch meisje met anorexia. Hoe ver kun je gaan. Dun, nog dunner, ….?

Joyce is een leuk, slim meisje, nogal perfectionistisch. Ze wil graag hoge cijfers halen en doet daar haar best voor. Haar beste vriendin Vera is sneller tevreden. Joyce bekijkt modebladen en ziet daarin mooie, slanke meisjes. Zó wil zij ook zijn. Daarop besluit ze – net als haar moeder – te gaan lijnen. Vera doet ook mee.
Maar haar moeder en Vera geven er al snel de brui aan en stoppen ermee. Joyce gaat door. Ze eet steeds minder, sport en beweegt intensief en de kilo’s vliegen eraf.

Vera is verbaasd als ze ontdekt dat Joyce niet ‘s een keertje wil zondigen en op een verjaardag een taartje eet. Ook moeder begrijpt niet dat Joyce geen taart wil. Joyce daarentegen snapt niet dat haar beste vriendin en haar moeder zo gauw om zijn. Waarom gaan zij niet door?

Joyce verdiept zich in calorieën, in het wegen van eten, in het kiezen van de magerste produkten, in veel drinken en veel bewegen. Wanneer haar moeder niet meer wil dat ze in de regen gaat hardrennen, ontdekt ze een home-trainer op zolder en gaat ze daarop trainen. In Vera heeft Joyce een bondgenoot, al merkt Joyce al gauw dat Vera het niet zo nauw neemt met het lijnen. Maar Vera is een fijne vriendin die haar niet in de steek laat voor vriendjes, al snapt Joyce niet veel van de aandacht die er in de klas van jongens voor andere meiden is. Ze denkt erover na. Zou zij dat later ook willen?

Haar moeder en Vera hebben niet meteen door hoe serieus Joyce het lijnen neemt en hoe hard Joyce ermee door gaat, waar zij stoppen. Hoewel haar moeder vragen stelt, weet Joyce ze te omzeilen of te negeren. Joyce chat met andere lijnende meiden en krijgt juist die tips en informatie die ze nodig heeft bij het lijnen, tips hoe je je omgeving voor de gek kunt houden door niet te laten merken dat je eigenlijk niks eet. Joyce krijgt het steeds kouder en doet wijde kleren aan, waarin ze kan verbloemen hoeveel ze afgevallen is. Joyce krijgt stemmen in haar hoofd, ze noemt ze Bikkel (je bent er nog lang niet!) en Silky (Is dit wat je wilt?)

Het meest lastig zijn verjaardagen met taart. Wie wil er nu geen taart? Joyce dus. Tot onbegrip van iedereen. Helaas kan Joyce niet tegenhouden, wat haar lichaam wel aangeeft. Want – als ze heel wat kilo’s afgevallen is – valt ze bijna flauw in een bouwmarkt, ze valt flauw bij het hardlopen tijdens de gymles en wanneer ze eindelijk op haar ideale gewicht van 45.0 kg is gekomen. De stemmen in haar hoofd vechten erom: Je bent er nog lang niet …/ Je gaat te ver…!

Dan gaat het niet langer meer. Joyce leert dat ze – gewoon bijzonder is. Precies zoals ze is: ‘Je bent een wonder, je bent bijzonder’. (lied Matthijn Buwalda)

Een indrukwekkend, geloofwaardig en natuurlijk verhaal. Liesbeth doet niet haar best een ‘kunstje’ te leveren, maar is natuurlijk, ‘echt’ in haar verhaal. Het zou zomaar je buurmeisje kunnen zijn. Van Binsbergen heeft zich grondig verdiept in de wereld van een meisje met anorexia. Er gaat veel om in de wereld van het afvallen: wegen, calorieën tellen, weegschalen, sites die je ‘helpen’, sporten, light-produkten, bladen waarin ‘slank-zijn’ als het summum voorgespiegeld wordt.

De twee vriendinnen zijn gewone, herkenbare, eigentijdse meisjes die giebelen over school, jongens en nadenken over verkering, vriendschap en trouwen. Allebei zijn ze bezig met de aanstaande bruiloft van Oom Maurits en buurmeisje Sabien. Tegelijk is dit ook voor christenjongeren een herkenbaar verhaal: ook Joyce gaat naar de kerk en onthoudt vooral van de preek wat haar uitkomt ‘zij moet minder worden….’

‘Steeds minder mij’ is een goed gevonden titel, hoe meer Joyce afvalt, hoe minder ze lijkt op de vrolijke Joyce die ze eerst was. Dat is iets wat Joyce ook zo tegenvalt: ze had gedacht dat ze veel gelukkiger zou worden van slank zijn. Is dit het nou? Het boek ziet er leuk uit, een vlotte paperback in vrolijk lichtblauw met de dunne benen van een meisje op de weegschaal en rode bibberige letters. Op het lichtblauw zie je lekkere dingen die voor Joyce tijdens het afvallen verboden zijn. Het eerste hoofdstuk, gedrukt op een donkerder tint grijs, is dezelfde als de tekst op bladzijde (tweede helft) 234-236.

Voor tieners en jongeren vanaf 12 jaar.

Nicole, moeder van een 13-jarige dochter reageert op dit boek: ‘Toen dit boek uitkwam, heb ik het meteen gekocht voor mijn jongste dochter.Zij was toen ca. 13 jaar en is een prachtige jongedame, maar vindt dat zelf niet altijd. Ik heb het boek eerst zelf gelezen en was eerlijk gezegd nogal geschokt.Het is zo ingrijpend, inlevend geschreven (natuurlijk een enorm compliment voor de schrijfster!) dat ik het niet verstandig vind als een onzeker meisje dit leest. Zelf heb ik zeer lange tijd tegen het ‘anorexia-randje’ aangezeten en terwijl ik dit boek las voelde ik zelf weer bepaalde dingen. Ik ervoer het op bepaalde vlakken zelfs als een boek met tips: ‘hoe kan ik dunner worden…’. “Beweeg veel, laat als eerste je jus uit je eten, etc…Ik besef dat dit over mijn gevoel gaat, maar ik weet zeker dat ik als jonge tiener vroeger heel blij zou zijn geweest met een boek met zoveel tips om nog ‘mooier/dunner te worden’.

Tessa (13 jr.) ‘vond het een beetje raar om zo te denken. Je mag toch best trots zijn op jezelf en niet negatief over jezelf denken. Ik heb het eigenlijk met verbazing gelezen, ik zou dit zelf nooit zo doen. Ik zou het ook niet vol kunnen houden. Ik schrok er ook van dat je hier dood aan kunt gaan, dat het zulke grote gevolgen heeft.’

AP

 

Koop dit boek bij je plaatselijke (christelijke) boekhandel

of

BESTEL ONLINE