Boekdetails

12+ jaar

LEEFTIJDSGROEP

Mijn hart en andere zwarte gaten

Een vonk, en ineens is alles anders

  • Auteur: Jasmine Warga
  • Jaar van uitgave: 2015
  • Prijs: 17.95
  • Pagina's: 320
  • Uitvoering: Paperback
  • Uitgeverij: Karakter
  • ISBN: 978 90 4521 014 8

Dit is een heel bijzonder boek dat bij je binnenkomt! Een boek waarin je in de huid van Aysel (en Roman) kruipt. Aysel raakt in contact met Roman, via de website ‘Soepel Heengaan’. Ze willen beiden niet meer leven, willen samen een einde maken aan hun leven. De datum wordt vastgesteld op 7 april. Zo is de structuur (hoofdstukken) van het boek ook: ‘Dinsdag 12 maart’ – nog 26 dagen. Door dit onderwerp zou dit een ‘plat boek‘ kunnen worden over de wens om te sterven, over zelfbeschikking etc, maar dat is het niet. Het is een fijngevoelig, bijzonder en intelligent verhaal waarin je in de huid van Aysel en Roman kruipt om al lezend te ontdekken wat de reden voor hen is om niet verder te willen leven.

Aysel is dochter van Turkse ouders die voor haar geboorte vanuit Turkije naar de VS zijn geëmigreerd. Aysel voelt zich over, alleen, droevig. Haar vader heeft iets gedaan waardoor ze op school als een paria behandeld wordt en waardoor ze zich bij haar moeder en 2e man en kinderen teveel voelt. Ze zou het nooit hardop zeggen maar ik ben een indringer in hun gelukkige gezinnetje’. Een plaag. Ik ben van een blauwe plek veranderd in een zwerende open wond. Evolutie is niet altijd positief’. (blz. 28)

Op haar werk kijkt Aysel regelmatig op de site van ‘Soepel Heengaan’ om een ‘zelfmoordpartner’ te vinden. Omdat ze bang is dat ze er op het laatste moment voor terugschrikt, in haar ogen ‘laf is’, zoekt ze een partner. Die ze via die site vindt bij FrozenRobot. Deze 17-jarige jongen heeft 7 april als datum gekozen. Aysel spreekt een date af met FrozenRobot/Roman. Het begint. ‘Als het je echt menens is, lijkt het me goed een tijd en een plek af te spreken om elkaar te ontmoeten. Maar je moet het wel serieus menen. Ik wil geen lafbek. Roman’. (blz. 37)

De rest van het boek is het ‘aftellen’: woensdag 13 maart – nog 25 dagen. Aysel ontmoet Roman. Ze proberen elkaar te begrijpen, en dat is met informatie die ze met elkaar delen, voorzichtig aftasten, raden, zwijgen, ….

Aysel is fan van natuurkunde, ze filosofeert met zichzelf, trekt zich terug in zichzelf, laat zich niet horen in de les. Hoe dan ook, natuurkunde is tenminste een vak dat voor mijn gevoel nuttig is. Heel anders dan Engels, waar we gedichten van depressieve dichters lezen. Dat helpt niet echt. (….)… wat de dichters zeggen. Vanuit mijn perspectief gezien is dat glashelder.: ik ben depressief en wil dood. Het is pijnlijk om mijn klasgenoten elke dichtregel te zien analyseren, zoekend naar de betekenis. Er is geen betekenis. Iedereen die ooit zo somber is geweest, kan je vertellen dat er niets moois, literairs of mysterieus is aan een depressie’. (blz. 22)

Een depressie is als een zwaar gewicht waaraan je niet kunt ontsnappen. Het drukt op je neer en zorgt ervoor dat je zelfs de simpelste dingen als je veters strikken of een boterham eten lijken op een trektocht van dertig kilometer bergopwaarts. (…)

Aysel en Roman weten zich beiden door de oorzaak van hun depressie en de wil om dood te zijn maximaal te onttrekken aan hun omgeving, aan school, aan hun gezin. Daarin kunnen ze zich rondwentelen in hun eigen gedachten. Aysel trekt zich terug in klassieke muziek (Bach, Mozart, Beethoven), een muziekliefde die ze van haar vader meekreeg ‘Luister er nou eens goed naar, Aysel, zei hij en hij keek me doordringend aan. ‘Alle antwoorden zijn in deze muziek te vinden. Hoor je ze?’

Het enige wat ik zeker weet, is dat ik niet wil blijven wachten om te zien of ik net zo’n monster word als mijn vader. Dat kan ik mijn moeder niet aandoen. Ik kan het de wereld niet aandoen’.

Maar er komen gaatjes in dit verlangen als Aysel bijvoorbeeld merkt dat Roman een liefhebbende moeder heeft. Zijn moeder houdt haar zoon nauwlettend in de gaten. Daarom is het zaak voor Roman om met Aysel een ‘vriendin’ te simuleren, waardoor hij mogelijkheden voor uitjes, afspraken heeft. Ze proberen zo geloofwaardig mogelijk ‘bevriend’ te zijn, zodat moeder Roman meer vrijheden geeft en ze hem los kan laten. Dat moet ook, voor 7 april.

Er is teveel over dit boek te vertellen. Een boek over natuurkundige termen, energie, filosofie, veel gedachten, zoeken, aftasten. Dat klinkt misschien saai, maar dat is het allerminst. Er gebeurt ontzettend veel, er verandert heel veel. Vooral in hun gedachten. Alles gaat anders dan Aysel en Roman 26 dagen ervoor ooit hadden gedacht.

Dit is een verhaal dat je raakt, bijzonder, echt, omdat het over ‘echte mensen’ gaat, over mensen begrijpen, van binnen en van buiten, in alles. Over de band die je met mensen kunt hebben, over je openstellen en je van mensen afsluiten. Over liefde van mensen voor elkaar en over leven.

Dit boek is er een in de categorie van ‘Een weeffout in de sterren’ van John Green kunnen noemen. Als je van dat genre houdt, ga je ook van dit boek enorm genieten. Ongelooflijk dat dit een debuut is van Jasmine Warga. Ze schreef dit boek nadat ze door de dood van een van haar beste vrienden in een donker gat zat en door dit boek te schrijven haar emoties van zich afschreef.

Aanrader!

AP

 

Koop dit boek bij de plaatselijke boekhandel

of

BESTEL ONLINE